Maart 2006

De thermometer waarmee ik mijzelf af en toe temp, meet de afgelopen dagen zo steady 37,6°C à 37,7°C, dat ik begin te twijfelen aan hoe accuraat dat ding eigenlijk is. Anderzijds: ik voel me nog behoorlijk bagger. En ik heb het nog steeds beurteling wat te koud of juist te warm. Soms zweet ik om niets. Daarbovenop heb ik spierpijn van het hoesten van de afgelopen dagen.

De benauwdheid is overigens significant afgenomen sinds ik gisterenavond ben gaan slapen. Vanmorgen bij het wakker worden hoestte ik nog wat rotzooi uit mijn longen toen ik overeind kwam, en moest ik ook de hogere luchtwegen zoals die zo fraai schijnen te heten, nog legen en schonen van echte troep, maar sinds dat moment heb ik eigenlijk op een incidentele blafkuch na of een vies brokje dat ergens vanaf losschiet en dringend een weg naar buiten zoekt, geen echte hoestbuien meer gehad. Een goed teken, vind ik. Ik werd trouwens ongelofelijk laat wakker. Tegen tien uur pas. Drie uur later dan normaal.

Afgelopen dinsdag gaf de huisarts aan dat volledig herstel nog tot twee weken kon duren, gezien de ontstane infectie in en aan mijn longen. Ik ben nog geen week verder, al lijkt het al veel langer terug. En er treedt wat verbetering op inmiddels.
Maar ik voel me verder niet werkelijk opgeknapt nog. Ik ben een beetje duizelig, heb wat ingenomen tegen de hoofdpijn, ik voel me slap en licht misselijk, licht in mijn hoofd en ik kan mijn blik maar slecht focussen. Man, wat is er toch aan de hand, en waarom duurt het allemaal zo lang?
Dat was retorisch uiteraard.

Er is nog geen week voorbij sinds dinsdagochtend, laat staan twee. Ik ben domweg te ongeduldig denk ik. Ik verveel me dan ook te pletter. Anderzijds ben ik te moe om iets te ondernemen. Of moe, ik kan nergens moe van zijn eigenlijk. Lusteloos is het eigenlijk. Bah.

Morgenochtend heb ik een afspraak voor mijn medische keuring voor het zweefvliegen. Die staat al een tijdje. Ik denk dat ik gewoon maar ga in de hoop op goedkeuring. Ik ben het geld voor de keuring toch al kwijt. Ik moet ervoor wel al om acht uur in Zoetermeer zijn. Het is zaak dat ik een beetje fatsoenlijk slaap vanacht, niet te lang en niet te kort. En dat ik op tijd van huis ga. Ik moet de trein van 07:39 hebben richting Den Haag. Dat is voor mijn doen erg vroeg, maar toen ik de afspraak plande, wilde ik hem voor mijn werkdag laten vallen.

Werkdag... Nee, hoewel ik weer aan het werk zou willen kunnen gaan, voel ik me nog veel te slap en te zwak. Sowieso, zolang ik verhoging heb, ga ik niet naar mijn werk. Mijn huisarts was ook vrij duidelijk: Eerst helemaal opknappen en dan pas weer aan het werk.
Morgen eens een nieuwe thermometer kopen. Eentje waarvan ik zeker weet dat hij de juiste temperatuur aangeeft, want die oude van mij vertrouw ik niet meer zo best. Na zoveel tijd ga je overal aan twijfelen. Dat is ook omdat er niets te doen is, en mijn geest zich met de gekste dingen bezig gaat houden.

Soms is dat vruchtbaar, zoals het creëren van de nieuwe opmaak van mijn pagina's. Ik heb via archive.org een aantal van mijn oude stijlbladen teruggevonden. Daar ben ik eens mee gaan spelen. Het was wel fun om mijn oude ideeën over looks en layout terug te zien.
En mijn onrust. Mijn domein is echt een speelterrein voor me. Vooral met kleuren experimenteer ik wat af. Geen ontwerp houdt het een jaar vol (de langste aaneegesloten periode dat ik een ontwerp op mijn website toepaste, is zo'n tien maanden geweest).

Enfin, mits u een browser heeft waarmee u binnen één pagina tussen stijlbladen kunt schakelen, kunt u een aantal van mijn historische styles toegepast zien op Template History.

| Categorie: persoonlijk |