Maart 2006

Het lijkt nog volop winter aan de buitenkant van mijn huis. Lage temperaturen die versterkt worden door een gure oostelijke wind. Brrr.
Ondertussen ben ik nog steeds heel zielig . Eigenlijk had ik vandaag weer eens boodschappen moeten gaan doen, maar ik voelde me te akelig om me te willen aankleden. Bovendien wilde ik die koude wind niet in met mijn hoest en benauwdheid.

Ik hoest inmiddels behoorlijk en ik heb het nog steeds benauwd. Daarbij heb ik een aantal pijnlijke plekken in mijn borstkas. Links voor, zo'n beetje een handpalm groot onder mijn sleutelbeen. Links achter, op mijn rug dus, zo'n beetje iets boven mijn nieren. En algeheel, vooral links, wat gevoeligheid bij ademhalen. En ademhalen is iets dat ik toch liever wel blijf doen .

Ik heb ook nog steeds verhoging. Vanmiddag was dat 37,7°C. Geen schokkend hoge waarde, maar ik heb inmiddels wel al drie weken (in ieder geval negentien dagen), zowat aaneengesloten, koorts en verhoging. Geen wonder dat ik me zo slap voel. En ademnood en die langdurig te hoge temperatuur (en de impact van de antibioticumkuur). Ik hoop dat mijn medicijnen snel wat gaan doen en ik wat opknap en aansterk. Dan hoef ik alleen nog maar die rotzooi uit m'n longen te hoesten, wat bij te komen, en mezelf weer beter te verklaren.

Morgen gaat dan toch de zon schijnen. Morgen gaat ook de wind iets liggen. Behalve dat dat sowieso buitengewoon lekker is voor iedereen die uit de maanden durende winter van gematigde breedtes komt, zo in de derde week van maart, kan ik dan tenminste ook met goed fatsoen even naar buiten om wat te eten te halen. Het is dan wat makkelijker om mijn mond af te schermen van koude lucht om te voorkomen dat ik die per ongeluk rechtstreeks inadem.

Anderzijds mag ik met mijn medicijnen mezelf niet blootstellen aan de zon. 't Is ook altijd wat . Toch neem ik de waarschuwing in de bijsluiter maar wel serieus¹⁾. Het is de enige waarschuwing die mijn huisarts me meegaf, Ga er niet mee zonnen, naast En maak de kuur wel helemaal af.
Ja, dokter. Tuurlijk, dokter. Is goed dokter. Maar dan moet 't wel wat gaan doen, potdorie.

Ondertussen groeien de tulpen die in de bos bloemen zitten die ik gisteren kreeg, de hemel in. Als morgen de zon in mijn huiskamer staat, zal ik weer een foto maken. Dan zijn en de bloemen verder uit, en dat zonlicht... Dat moet een heel mooi plaatje maken.

Daar moet ik het dan maar zo'n beetje mee doen, met mooie plaatjes van binnenlente. Zolang dit allemaal echt niet gek veel langer duurt, ben ik daar heel tevreden mee.

| Categorie: persoonlijk |