December 2005

Met het werk ben ik aan het verhuizen. We gaan weg van het ene gebouw en gaan naar een heel ander terrein, nog wel in Den Haag. Nou, goed, Voorburg eigenlijk. Ik zat op mijn huidige fysieke locatie gelukkig nog niet zo heel lang en had dus ook maar zeer weinig troep te verstouwen. Als ik zie wat anderen allemaal moeten ruimen. Tjonge.

Verhuizingen zijn sowieso zeer rommelig. Het geeft een onrustige omgeving, niet geschikt voor mij om in te werken. Na het sluiten van de verhuisdozen en het correct stickeren van één en ander, maakte ik me dan ook uit de voeten. Thuis heb ik verder gesleuteld aan het PVA voor de inrichting van de bedrijfsprocessen van de staf waar ik bij werk. Morgen hebben we een dag van de baas. Maandag beginnen we op de nieuwe locatie.

Ik vond het niet erg om vandaag niet de hele dag op het werk te zijn en ik vind het al helemaal niet erg om morgen een spontane vrije dag te hebben. Gisteren had ik de maandelijkse (bijna maandelijkse) meet met oudklasgenoten. Die bijeenkomsten zijn in een rap tempo geritualiseerd.

We hebben natuurlijk vier jaar omgangsgeschiedenis met elkaar. In die tijd is een aantal rituelen al wel gegroeid natuurlijk. Toch is de aanpassing aan een nieuw uitgangspunt en een nieuwe setting gepaard gegaan met nieuwe rituelen.

Het hoofdritueel is 'het boek'. Één van ons leest een boek over een managementgerelateerd onderwerp. Niet alleen lezen, maar ook zoeken op internet en andere bronnen, de anderen informeren over vondsten (kritieken, aanvullingen, boekbesprekingen et cetera). Dat is dus een heel active vorm van lezen. En dan, bij de ontmoeting in de kroeg, houdt de lezer stug z'n gevoegelijke hoofd dicht over dat boek.

Tot één van de anderen zich naar hem toedraait en vraagt, Dat boek, hè midden in een ander gesprek, en dan een openingsvraag poneert. Vervolgens wordt het boek inderdaad besproken, of niet. Dat kan ook zomaar gebeuren. Het eindigt in ieder geval met discussie over de inhoud. Wel/niet eens met conclusies et cetera. Beargumenteerd natuurlijk.
Zo lopen onze opleiding ongemerkt door. Minder geconcentreerd, minder intensief, maar niet minder doelgericht of zinnig.

En ook nog steeds geweldig gezellig. Man, wat was het weer gezellig gisterenavond. Tot laat. Tegen negen uur constateerde ik nog dat het heel vroeg op de avond was. Even na elven was de avond plots al geheel vervlogen. Ik was zo intensief in gesprek geweest, dat ik authentieke flow ervoer gisterenavond. Wat ook het onderwerp van het boek was overigens.

4 Januari ben ik. De motivtiemythe is mijn boek. Ik ben er in begonnen en kijk uit naar de rest. Lekker boek, leuk onderwerp, vergt enige kennis van gangbare managementtheoriën om geheel op te pikken. Dat wordt wel wat.

Zaterdag ga ik naar mam en Ger. Hun huis bekijken, hen knuffelen en wat er meer is. Zaterdag en zondag moet ik zeggen. Ik ga met het openbaar vervoer, trein, lokale bus. Mam belde nog, of ik mijn laptop mee wilde nemen. Pas over een maand komt er eens een keertje een monteur langs om een nieuwe ADSL-aansluiting aan te leggen. Een maand! Asociale wachttijd is dat zeg.
En ondertussen kunnen mam en Ger hun bankzaken niet afwerken. Zij doen voornamelijk internetbankieren. Dat is een beetje moeilijk zonder internetaansluiting.

Ik vind het geen echt bezwaar om mijn laptop mee te nemen de trein in, of om er gedeeltelijk mee te lopen sjouwen. Ik heb ook geen werkelijk bezwaar als zij een keer gebruik maken van mijn (wat dure) verbinding. Maar helemaal geweldig vind ik het niet, eerlijk gezegd. Ik had gehoopt een light travel te kunnen maken, maar zo'n zware laptop past niet in mijn rugzakje. Eens zien hoe ik dat oppak.

Ondertussen belde mijn oom Luc me een aantal malen toen ik net niet bereikbaar was. Jij bent moeilijker te spreken te krijgen dan de koningin zei hij lachend in mijn voicemail. Vandaag spraken we elkaar dan toch. Hij is volgende week in Nederland en vroeg mij of hij ook bij mij kon overnachten.

Ik moest even kort nadenken, want mijn huis is niet echt ingericht op gasten. Zeker niet slapers. Maar het kan wel, bedacht ik me. Hij krijgt gewoon mijn bed en ik kruip de twee nachten waar het om gaat op de bank in een slaapzakje. Ik red me wel.
Ja leuk! was dus de conclusie. Dinsdag blijft hij de eerste nacht over, en dan de nacht van zaterdag op zondag weer. Gezellig hoor.

Bovendien hebben we meteen maar een principe afspraak gemaakt dat ik in februari in het nieuwe jaar maar weer eens naar Levisham kom. De rest van december is wat druk en ook wat wonderlijk met een Kerstmis en oud en nieuw en zo. Januari komt het ongelukkig uit met werk. Maar februari kan heel goed. Even er tussenuit. Even weer het plezierige gezelschap van Luc en Louise.
Als Luc bij mij is, hebben we tijd om dit goed af te spreken. Een leuk verzetje in het vooruitzicht weer.

Flow. Het is niet alleen een ervaring, volgens mij iets als 'hyperbewustzijn' met een overdreven zintuigelijke waarneming. Ook tijd kan in flow raken. En een gezelschap, een gemeenschap zelfs. Een leven misschien ook. Althans, zo ervaar ik dat van mij geregeld. Het is niet zeer rustig zo'n leven dat zich in flow bevindt, maar wel zeer de moeite waard. Ontdek ik keer op keer.

| Categorie: persoonlijk |