Oktober 2005

Mijn grootmoeder is zojuist overleden. Oma. Omaatje. Daar voel ik me licht bedroefd bij. Klein omaatje. Dement als een deur. Al jaren geleden verdwenen. Maar 't was wel mijn omaatje.

Mam is de oudste zus van zes kinderen. Er zit nog een broer boven haar. De familie zit niet helemaal standaard in elkaar wat betreft de onderlinge relaties. Maar zo'n overlijden van een ouder biedt contact. Of ze het nou willen of niet. Contact.

Omaatje. Mams mam. Mam verweesd, alsnog, op haar achtenvijftigste.

Het kwam niet onverwacht. Omaatje is gevallen even geleden, en heeft daarbij van alles gebroken. Ze wilde niet meer eten, niet meer drinken, kreeg morfine tegen de pijn.

Omaatje. Hoe lang geleden ben je al vertrokken? En waarom nu pas je lichaam? Wanneer ging je allemaal dood, behalve vandaag?

Dag omaatje. Kus.

| Categorie: persoonlijk |