September 2005

Het was een heel aangename dag, ondanks dat ik gisteren wel errug laat op m'n bedje lag. Sinds voor de zomer had ik m'n (voormalig) klasgenoten niet meer gezien. Gisterenavond hadden we een bijeenkomst, afgesproken datum en tijdstip. Niet eens onwennig schakelden we moeiteloos in waar we vlak voor de diplomauitreiking het gesprek hadden onderbroken en opgeschort.

Ik vond het een buitengewoon aangenaam treffen. Ik heb veel meer gedronken dan goed voor me was, maar ik had er geen spatje last van. Gelukkig. Wel had ik tevoren al bedacht dat treinreizen de beste optie zou zijn. Volkomen veilig en ontspannen rolde ik zeer vrolijk en tevreden tegen enen mijn nestje in na een op momenten hilarische avond.

Ontspannen. De maan is daarom zo romantisch, omdat je haar kan waarnemen als zelfstandige entiteit. De zon is indrukwekkend en verlicht ons leven, maar is zo sterk dat je hem niet met het blote oog rechtstreeks kan observeren, op straffe van blindheid. De maan daarentegen laat zich bestuderen. Rechtstreeks, naakt, eerlijk. schreef ik in mijn notitieboek tijdens de treinrit naar huis, de maan bestuderend.

Rechtstreeks, naakt, eerlijk. Dat is de relatie met mijn vrienden, voorheen klasgenoten. Dat onbeer ik bij soms bij anderen. Het leven is alleen moeilijk als je het moeilijk maakt.

Overigens ben ik vanmorgen weer met de trein naar het werk gegaan. Ik was slaperig en katterig en wilde niet de zeer drukke spits in. Zeker niet omdat de verwachting van regen in de middag betekende dat de avondspits wel eens een zeer drukke zou kunnen worden. En net op het moment dat ik werkelijk vermoeid zeer toe was aan oogjes toe en hoofdje horizontaal. Geen handige combinatie.
Dan is de trein een uitkomst. En meteen viel het me op, deze twee dagen op een rij: de rust, de ontspanning. De files staan soms maar honderd meter naast het punt waar jij met ruim honderd kilometer per uur verplaatst. Ik let nergens op, zit, staar, neem waar, luister naar de radio, naar Radio 1 of muziek. Wandel tussen huis en station en tussen station en kantoor. De reistijd is langer, als scheelt het niet gek veel. De voordelen zijn er ook: ontspanning, uitrusten, wat lichaamsbeweging.

En dus heb ik een maandtrajectkaart gekocht. Om eens te beproeven of per spoor reizen niet toch veel beter uitkomt dan met de auto. Eens zien hoe dit me gaat bevallen.