September 2005

Toen vanmorgen de wekker ging, was ik er nog helemaal niet aan toe om op te staan. Gisterenavond ben ik veel eerder dan voor mij normaal is, naar bed gegaan om te gaan slapen. Vanmorgen was het wakker worden en mijn bed uit komen een ware hel. Ik ben opeens heel moe. Moe.

Vrijdag is vuilniszakkendag bij mij in de wijk. Vlak na het opstaan heb ik eerst mijn vuilnis buiten gezet. Daarbij ervoer ik hoe heerlijk koel het buiten is. Nog wel. Dus heb ik mijn hele huis open gezet. Alles. Deuren, ramen, alles staat open, behalve de voordeur. Toen ging ik een kort moment zitten. Nog steeds moe.

Weet je wat? dacht ik. Ik neem een dagje verlof. Dus zette ik wat koffie, maakte een ontbijtje. Ik heb net even met een collega gebeld om te melden dat ik vandaag niet kom. Of hij dat wilde doorgeven. Dat zal hij doen. Opeens heb ik nu dus een dag vrij.

Ik heb net even de vaatwasser uitgeruimd en doe nu even niets meer. Gewoon lekker ontspannen met een boek of wat kranten of zo, maar verder helemaal niets. Uitrusten.

Ik ben trouwens heel blij met die nieuwe vaatwasser, heel tevreden. Hij wast prachtig schoon en alles glanst fraai als het gewassen uit de machine komt. Kennelijk is de ene vaatwasser de andere niet en zijn er ook op dat gebied ontwikkelingen geweest. De oude vaatwasser was een Miele. Het moet een verduveld goed aparaat geweest zijn, want hij is tegen de vijftien jaar mee gegaan. De nieuwe is van een wat minder merk dan Miele, en zal dus wat korter meegaan, maar werkt perfect.

De ochtendkoelte is heerlijk. De verwachtingen voor het weekend zijn niet best. Dat is al goed zichtbaar. De eerste velden met schaapjeswolken drijven over Gouda op dit moment. Schaapjeswolken, altocumulus. Teken van een naderend front. Ik hoop dat het niet al te erg gaat spoken dit weekend. Ik wil wel weer naar het veld.

Even koffie halen. Hmmm, heerlijk, zo'n gestolen dagje. Vandaag.