Augustus 2005

Vandaag een nieuwe vaatwasser gekocht. Terwijl hij stond te draaien vanmiddag, hoorde ik een klap. Een klap alsof een lamp patst, maar dan een tikkie harder. Niet echt hard, maar hard genoeg om me te doen opkijken van mijn bezigheden. Eigenlijk onmiddellijk besefde ik dat het van de vaatwasser moest zijn gekomen.

Pas na een seconde of wat, twintig of zo, knapte ook de stop. Dzzzzsszt. Alles op de eerste etage in de achterste helft uit.
Ik had geen stoppen in huis en ben die gaan halen. Terwijl ik zo naar de stad wandelde, bedacht ik me welk een angstaanjagend element mijn leven insloop, als ik geen vaatwasser zou hebben: afwassen! WRAAHHHhh. Neeee!

Eenmaal in de stad, na het kopen van nieuwe stoppen, was het een kleine moeite om één van de talloze zaken met witgoed binnen te stappen. Het kopen van een nieuwe vaatwasser was toen nog maar een haal met mijn pinpas door de gleuf van de pinautomaat ver weg.
Ik blij dat ik trouw een pot met geld als reservering voor dit soort calamiteiten onderhoud. Zo'n ding is niet verschrikkelijk duur, maar je moet het toch wel ophoesten. Ik ben niet zo dol op lenen voor dit spul. Dit moet je gespaard hebben voordat je het uitgeeft. Die leengekte, al die consumptieve credieten, al die roodstand. Wat is er mis met sparen voor je iets koopt, in plaats van schulden aangaan (en aflossen)?

Dus wordt vrijdag een geheel betaalde en geheel nieuwe vaatwasser bezorgd.

Morgen een sollicitatiegesprek. Om twee uur. Spannend eigenlijk. Ik realiseer het me nu pas.

Al met al hoef je niet perse op vakantie om toch wat mee te maken af en toe.