Maart 2005

Het zonnetje schijnt uitbundig. Ik zal zo eens een stukje gaan wandelen. Niet ver, gewoon even buiten spelen.

In de loop van de ochtend heb ik de plantenbakken op mijn terras aangepakt. Zo'n langsschuivend zonnetje herinnert me er aan, dat het voorjaar op komst is. Allerlei planten staan op het punt aan hun groeispurt te beginnen. Daar hebben ze wel mijn ondersteuning bij nodig, in de vorm van de juiste mest- en hulpstoffen zoals kalk of steenmeel.

Sommige van de planten staan er niet zo lekker bij. Dat geldt dan bijvoorbeeld mijn bamboe. Die was vorig jaar al terug aan het gaan in kwaliteit en die heeft van de zomer een klap gehad van de droogte. Daarna heeft de afgelopen winter (de afwisseling tussen een periode vorst - daarna voorjaarsachtig, nat - en toen weer vorst) hem verdere schade toegebracht.

Mijn ervaring is dat planten oersterk zijn en zeer veerkrachtig. Als een plant moeizaam groeit, kijk ik het meestal een jaartje aan en begeleid ik de plant met normale verzorging. Normale bemesting, normale bevloeiing, normale snoei. Als de plant in dat jaar niet herstelt, grijp ik rigoureus in, zoals nu bij de bamboe.
Hoewel ik het jammer zou vinden als de plant verloren gaat, ben ik niet zo heel huiverig aangelegd. Bamboe hoeft in principe niet gesnoeid te worden, maar verdraagt het wel. Het lijkt op gras of riet wat dat aangaat. Dus heb ik hem enorm terug geknipt. Alle bladloze halmen tot zo'n vijfentwintig centimeter boven de grond afgeknipt. Alle verdroogde halmen uitgesnoeid.
Vanaf nu kan ik niet anders dan toekijken of de bamboe zich opnieuw ontwikkelt of niet.

Maar er zijn planten die snoei volstrekt niet verdragen. Bijvoorbeeld de brem. Die heeft een groei die vergelijkbaar is met die van bijvoorbeeld lavendel of andere houtachtige kruiden, maar groeit veel groter. Als je de brem tot op het hout terugsnoeit, verdwijnt de plant.
Op dit moment heeft mijn brem ook tekenen van schade (van droogte en vorst). Vorig jaar heb ik al vrij veel dood hout en droge twijgen en takjes weggeknipt. Dat heb ik nu weer gedaan, maar er blijft maar een armetierig exemplaar over zo.
Misschien is de brem aan vervanging toe. Maar ik ben nog niet zo ver dat ik daar in mee ga. Dus heeft ook de brem mest en kalk gekregen van me en een bemoedigend woordje.

Op de brem en de bamboe na, staat alles er goed bij, zo op het eerste oog. Sommige planten hebben licht last van wat brandplekken van de laatste vorstperiode. Het meeste liep nog helemaal niet uit op dat moment, en heeft dus nergens last van.
Een aantal planten heb ik nieuw en heb ik nog niet een heel seizoen, inclusief de winter, meegemaakt. Het is spannend om af te wachten of ze opnieuw gaan uitlopen, en wanneer en hoe dan.

Het voorjaar is in ieder geval dicht genaderd en klopt op de deur in dit weer. Met het verzorgen van al die bakken, verzorg ik zelf het feestelijke onthaal. Blijdschap, vrolijkheid. Net als iedereen op het Noordelijk halfrond (of bijna iedereen dan toch), draagt het begin van de lente absoluut bij aan mijn geluksbeleving.

Tussen de bedrijven door ben ik vanmorgen een aantal malen gebeld. Lieve vrienden die me even feliciteren met mijn verjaardag. Een paar kaartjes bij de post van gisteren, en zelfs een muziek-CD die speciaal voor mij is samengesteld. Wakker jarig worden en het volgende moment ontdekken dat het jarig zijn je ook van alle kanten wordt bevestigd en gegund, ook zo'n bijdrage aan mijn geluksbeleving. Heerlijk. Ik wentel me in de dag.

Vanmiddag en vanavond ben ik bij mam en Ger. Echt vieren doe ik mijn verjaardag niet, maar daar trekt mam zich nooit wat van aan.
Ik ben benieuwd wat ze voor me gekookt heeft. Ik gaf aan dat ik wel trek had in iets soepigs. Ze maakt de lekkerste soepen. Maar als ik bami vraag, kan het zomaar lamszadel worden. Je weet 't bij haar nooit echt, maar het is altijd verrukkelijk. Ik laat me verrassen.

Weer een brokje geluk. Zo sprokkel ik toch mooi een prachtig leventje bijeen.