Februari 2005

Zoals ik ook tegen een collega al heb gezegd: wat ik nu doe op het werk is geen werken. Het is spelen. Alleen maar spelen. Alleen maar doen wat ik leuk vind en waar ik goed in ben. Wat een geweldige job!

Veel analyse, kijken, lezen, luisteren, denken, herschikken van beelden en informatie tot je overzicht hebt en een startpunt hebt waarmee je samen met stakeholders van kunt vertrekken. Een brede, informatieve presentatie over de relevantie en samenhang van enkele 'blauwdrukken'¹⁾ is nu klaar. Volgende is een procesvisie voor een deelproces waar ik met twee collega's aan werk. Prachtige tak van sport gevonden.

Gisteren was het niet zulk fraai weer, herinner ik me. Vanmorgen moest ik tot mijn verwondering wat ijs van één zijkant van de auto halen. Het was prachtig helder en open en het daglicht had net zijn veroveringstocht ingezet. Sterren prikten nog pinkelend, maar dat zou niet lang meer duren. Iedereen was al zo'n beetje wakker, ik was wat later, maar het was ongekend rustig op de weg.

Bij de A12 aangekomen reed ik de mist in. Niet ondoordringbaar, maar wel dik genoeg om me zeer op m'n qui vive te blijven. Ik zag her en der mensen hun mistlicht aanzetten. Ik aarzelde, maar besloot het niet te doen.
Bij het Prins Clausplein deed ik het alsnog. De mist werd rap dikker en bovendien stond er een bundeltje file. Precies de situatie voor een forse kop-staart. Mijn achteropkomer zag mijn mistlicht oplichten. Hij reageerde met afremmen, en ik zag zijn mistlichten voor aanfloepen. Plezierig om te zien. Ik was waargenomen, de file was waargenomen en de situatie was begrepen.

Nog zo'n staaltje defensief rijden was op de thuisreis. Pal om de hoek van een onoverzichtelijke binnenbocht kwam ik tot stilstand achter een auto die klaar stond om af te slaan, maar dat nog niet kon. Ik zag schijnsel van koplampen de bocht om kantelen en tikte even mijn rem aan, hoewel ik al lang stilstond. Weer die onmiddellijke reactie. Iedereen stond veilig stil.

Het is de hele middag schitterend weer geweest. Ik wil dolgraag weer wat gaan lopen. Ik merk aan mijn kleding dat ik in de loop van januari wel degelijk fors wat kilootjes kwijt ben geraakt al, al mag er nog wel drie tot vier keer zoveel af, wat mij betreft.
Maar behalve dat afvallen, ik ben wandelen ook domweg lekker gaan vinden. Ik hoop dat het weer zich een beetje goed houdt en dat ik morgen en zondag lekker een stukje kan lopen.

Hmm. Weekend. Ook lekker. Tijd om buiten te spelen.