Januari 2005

Zit ik dan, in Den Bosch. In het Golden Tulip Central. Een zeer fatsoenlijk hotel aan de Markt van het oude centrum van de stad. De parkeergarage er pal achter. Helemaal goed.

Vandaag kon men aan de receptie nog niet zeggen of het verblijf tot en met vrijdagochtend ononderbroken kon blijven. Ik hoop het wel. Ik zou het uiterst vervelend vinden om van hot naar haar te moeten verkassen, kriskras door Den Bosch heen.
Maar goed, dat merk ik morgen.

De hele dag bezig geweest met SAP uiteraard. Ik vind het allemaal best intensief, maar daar ben ik toch absoluut niet de enige in. Ik zie collega's aan het eind van de dag toch een stuk stiller worden dan ze 's ochtends binnenkomen.
Dat gebeurt mij ook uiteraard. Vanmorgen stond er fiks wat file op het stuk tot Utrecht. Na Utrecht was dat minder, maar de A2 was niet filevrij. Ik kwam nog wel ruim op tijd binnen zetten overigens. Ruim op tijd om een forse mok met koffie uit de automaat te halen. Goede koffie.

Het opnemen van de geboden stof verliep eigenlijk best voorspoedig, tot een uur of half vier. Vanaf dat punt in de dag, begon ik langzaam in te storten. Ik kreeg het buitengewoon warm, werd daar zelfs niet helemaal lekker van. Ik kreeg slaap, ik had moeite me te concentreren en merkte af en toe dat de trainer weer een aantal alinea's in zijn verhaal was opgeschoten, eigenlijk zonder dat ik daar een woord van had meegekregen.
Ik was er dus niet rauwig om, dat de instructies al tegen vier uur stopten.

Een collega reed met me mee naar het Golden Tulip Central. We zijn niet echt de kortste route gereden, maar vonden de weg uiteindelijk toch zonder een al te grote omweg.

In het hotel troffen we een derde collega. Met ons drieën zijn we de stad in gelopen en ergens neergestreken om er wat te drinken en later te eten. Goed gegeten. Het kostte wel een lieve duit. Dit is niet wat je iedere avond moet doen, maar, goed gegeten.

We hadden nog geluk ook. Het is maandag en het restaurant waar we neerstreken is dan dicht officieel, net als vele andere eetgelegenheden zoals we dat zagen. Maar het restaurant verwachtte een groep die echter had afgezegd. Ondertussen was wel een complete ploeg op komen draven. Die draafden dus voor ons en nagenoeg uitsluitend voor ons. Er waren geen andere eters en slechts enkele borrelklanten.
Om de maandagindruk te versterken en de focus nog eens op onze mazzel te zetten, regende het toen we na het eten naar buiten stapten. Avondlijk Den Bosch, nat, op een verregende maandag, de gevels mooi aangelicht, de kathedraal pront en trots aanwezig, de stad volkomen leeg. Wat een tegenstellingen in een paar korte ogenblikken.

Den Bosch lijkt me overigens zeer mooi. Als ik er toe kom, zou ik er wel eens een leuke wandeling door willen maken.

En nu dan in de kamer neergestreken in het hotel. Morgen tegen achten eens opstaan. Ik hoop dat ik mijn spullen gewoon in deze kamer kan laten, dat ik een kamer hier heb überhaupt.

En anders maar niet. Ik zie wel. Ik ben moe, voldaan, voel me prima, en zal na wat TV uitstekend slapen denk ik zo.