Januari 2005

Ik kan de beelden van de ramp in Azië steeds slechter zien. Beelden van de zoveelste keer de Tsunami die grauw en met kabaal en geweld het land binnendringt. Beelden van anonieme ontheemden, van getraumatiseerde kleine kinderen, van een groen en vredig en onbewoond eiland. Onbewoond omdat de 500 inwoners die het had tot 26 december, zijn weggespoeld en vermist of omgekomen.

Ik schiet vol bij die beelden. Mijn grootste probleem is overgewicht en vermoeide voeten. Man oh man. Wat zit de wereld toch merkwaardig in elkaar.

De VN melden dat het bedrag van de giften tot nu toe voldoende is voor de noodhulp in het door de Tsunami getroffen gebied. Maar er is uiteraard een veelvoud nodig voor de wederopbouw.

Morgen staat Europa even stil. Drie minuten bij de klok van twaalf. Drie minuten om na te denken over tegen de honderdvijftigduizend directe slachtoffers van de ramp. Stil te staan bij de miljoenen die direct en indirect getroffen zijn. Stil te staan bij de kans op epidemieën, bij de trauma's, bij de verweesden.

Overmorgen vindt de grote TV-actie plaats. Op drie zenders tegelijk. Verder vragen allerlei prominenten van allerlei pluimage die elkaar normaal gesproken met graagte in de haren vliegen, nu eensgezind in een reclamespot om giften via Giro 555.

Ondertussen is Remkes zichzelf tegen gekomen in Thailand. Ondertussen haalt het oerconservatieve en zeer goed bekeken Amerikaanse Fox News Nederland door het slijk. Ondertussen geeft de particuliere Nederlander al ruim zesentwintig miljoen euro. Ondertussen schiet het Iraakse verzet in 't rond en blaast het het ene na het andere doel op, inclusief ministers van de interim regering aldaar. Ondertussen is de identificatieplicht in Nederland ingevoerd, waar je gek genoeg helemaal niemand meer over hoort. Ondertussen vliegen toeristen weer naar Thailand. Ondertussen bekvechten en vechten Palestijnen en Israëli's dodelijk met elkaar.

Ondertussen heb ik weer wat kilometers gelopen en ook weer wat nieuwe kleren gekocht. Voornamelijk truitjes en kousen en sokken deze keer.

Ondertussen draait de wereld domweg door. Ze kan niet anders.