December 2004

Ik herinner het me van jaren geleden. En maandag was het weer zover. Migraine. Een vuile, gemene, pijnlijke migraineaanval die me helemaal lam sloeg. Zelfs toen ik kort wakker werd en ontdekte dat ik in mijn slaap had gekotst, kon ik me alleen maar omdraaien, zodat mijn gezicht niet meer in het braaksel lag. Verder handelen was uitgesloten.

De aanval was heel klassiek. Ik heb mijn hart uit mijn lijf gekotst. Ik had last van een soort haarpijn en aangezichtspijn. Een raar dof en tintelend gevoel rond m'n rechter mondhoek. Een soort van stroboscoop in mijn rechteroog. Weinig lichtschuw en hinder van harde en onverwachte geluiden.

En natuurlijk een alles overheersende hoofdpijn. Fel, bonzend, zeer, zeer pijnlijk. Zo'n beetje achter m'n rechter oog, achter m'n rechter slaap. Geen pijnstiller hielp. Paracetamol noch Iboprofen bracht enige verlichting. Op z'n best kreeg ik wat water binnen bij het innemen van de pillen. Op z'n slechts kotste ik dat water met pil en al weer uit.

In totaal duurde de aanval zeker veertig uur. Daarna was ik slechts helemaal uitgeput. Nu ben ik nog moe. Slap als een vaatdoek. En nog steeds wat misselijk en een lichte zeurende koppijn.

Tot mijn verrassing lijdt een significant deel van de bevolking aan migraine. Zelfs bij kinderen is dat al ruim 10%.
Daarom is er dan ook veel informatie beschikbaar over migraine, over de aandoening, wat een aanval kan veroorzaken en wat er tegen te doen is:

• nl.wikipedia.org/wiki/migraine intypen, geeft meteen al een bruikbare bron;
• google.com/search?lr=lang_nl&q=migraine invoeren in de adresbalk van je browser, geeft meer dan zeventigduizend resultaten in het Nederlands;
• van de eerste Google SERP pikte ik een patiëntenbrief
• en het dossier Migraine van onze medische Belgische buren, op;
• omdat er zo veel mensen migraine hebben, kan het niet uitblijven dat particulieren er een homepage over onderhouden, zoals die van Elfrieda van der Windt

Als ik heel eerlijk ben: deze sites vertellen me weinig nieuws. Het enige dat ik niet wist, was dat er inmiddels toch wel heel goede medicijnen tegen migraine zijn. Een eerdere periode dat ik er last van heb gehad, nu toch al gauw vijftien jaar geleden, was er niet zo veel dat goed werkte.

Ik heb overigens wel een afspraak gemaakt met de huisarts. Dinsdag spreek ik hem. Ik kreeg die migraineaanval nu stom toevallig terwijl ik bij mijn ouders thuis was. Zodra zij doorkregen hoe ernstig ik er aan toe was (niet moeilijk op te merken als iemand met het gezicht in braaksel blijft liggen), begonnen ze me met alle mogelijke zorg te omringen.
Ik moet er niet aan denken alleen thuis te zijn als dit me overkomt en dan géen hulp of medicijnen onder handbereik te hebben. Ruim veertig uur totaal van de wereld. Toch maar wat maatregelen nemen.