December 2004

Op woensdagen ben ik in Den Haag. Daar volg ik de opleiding Bestuurskunde/Overheidsmanagement (in deeltijd). Inmiddels zit ik in het laatste jaar, het scriptiejaar, het afstudeerjaar.

Maar ook in eerdere jaren heb ik heel wat afgeschreven. Werkstukken over zeer uiteenlopende onderwerpen.
Eén daarvan was voor het vak 'Organisatiefilosofie' van Bert Coenen. De opdracht luidde, om de kleine verhalen over het lijden in organisaties te beschrijven (en met theorie te omgeven uiteraard).
Samen met een klasgenoot heb ik daar toen heel veel tijd in gestopt en zelf was ik uitzonderlijk tevreden met wat we samen hadden bereikt, inhoudelijk. De docent waardeerde het werkstuk toentertijd met een negen. Niet onterecht, vind ik eigenlijk.

Bert Coenen had aangegeven dat hij in de periode dat de studenten aan de opdracht voor het vak 'Organisatiefilosofie' werkten, zelf druk doende was een boek te schrijven over het lijden in organisaties. Hij vroeg onze toestemming om eventueel materiaal uit onze werkstukken voor zijn boek te gebruiken. Ik heb daar verder niet over nagedacht en Ja gezegd.

Dat boek is inmiddels gepubliceerd met de titel Het verborgen lijden in organisaties¹⁾. Uit de inleiding:

Dankwoord

[blz.17]... Veel van de praktijkvoorbeelden of 'belijdenissen' in dit boek zijn bijeengebracht door collega's en door studenten die binnen meerdere opleidingen (Post-Bachelor Controlling; Master of Arts; Master of Business Administration) het afgelopen jaar een module Organisatiefilosofie hebben gevolgd. Ik heb dankbaar en met toestemming geput uit de bijdragen van ondermeer [...] Barbara de Zoete [...]

Is 'ie leuk of is 'ie leuk. M'n eerste vermelding in andermans publicaties. Erkenning. Zo ervaar ik dat.

Via Google is een beperkt aantal links over dit boek beschikbaar.

Eigenlijk had ik vandaag niets belangwekkends te vertellen. Ik wilde dit gewoon even kwijt.