November 2004

Op dit moment moet toch een groot deel der leiders, politiek, nationaal, internationaal, geestelijk, in gewetensnood verkeren. Morgen immers vinden de plechtigheden plaats rond de uitvaart van mijnheer Yasser Arafat. 's Ochtends in Caïro. 's Middags de begrafenis in Ramallah. Wat doe je, als je regeringsleider bent van een met Israël bevriend land? Of als je het politiek correcte midden volgt en daar wilt blijven?

Wat doe je als voorzitter van de EU? Als Amerikaans president? Als president van een land dat vecht tegen terroristen in Tjetsjenië?
Je kan als staatshoofd het hoge lobby- en receptiegehalte van zo'n evenement als de uitvaartplechtigheid van een stateloos volksleider toch niet zonder meer negeren?

Tja, wat moet je nou toch doen? Je aanwezigheid is een duidelijk statement. Je afwezigheid ook. Wat is het meest opportuun? En hoe belangrijk vind je het verdriet van die weduwe en dochter nou nog?