November 2004

In mijn site heb ik meerdere RSS Feeds die mijn publicaties ondersteunen:

• Weblog
• Nieuwsflitsen
• Updates

En ik ben heus niet de enige die RSS biedt. Als je naar www.syndicatie.nl gaat, krijg je een overzicht van de recenst gewijzigde Feeds. Die site houdt talloze Feeds in de gaten, van kranten, nieuwsservers, obscure weblogs en ook Teletekst bijvoorbeeld.

Maar wat is dat dan toch, dat RSS?

RSS, Really Simple Syndication¹⁾, biedt de webmaster en de bezoeker van een site de mogelijkheid om content op een heel eenvoudige wijze te verspreiden. Iedere toevoeging die de webmaster doet aan een RSS Feed, wordt automagisch verspreid naar de bezoekers, alsof het e-mail is. Het enige dat de bezoeker hoeft te doen, om het nieuwe item van een actieve Feed te ontvangen, is, een Nieuwslezer installeren, de Feed daarin opnemen en de frequentie instellen waarmee de nieuwe items worden binnengehaald.

Dat klinkt omslachtig, maar je hebt als bezoeker van een site veel voordeel als je niet steeds hoeft terug te keren om te zien of er iets is veranderd, aangevuld, gewijzigd, ge-update. Je gaat alleen maar naar een pagina terug, als je een seintje hebt gekregen, niet alleen dát er wat is veranderd, maar ook inhoudende wat er dan veranderd of toegevoegd is.
Heerlijk toch? Achteruit leunend het World Wide Web dat jou vindt in plaats van andersom.

Waarom is er zo weinig bekend over RSS?

Mwah, dat valt misschien nog wel mee. Er is een ruime hoeveelheid informatie beschikbaar over RSS, alleen die is nog niet bij het grote publiek terecht gekomen. Dat begint overigens wel te gebeuren. Al maanden besteden verschillende computermagazines aandacht aan RSS, meestal slechts in een kadertje of kantlijntje, maar toch. Het staat te gebeuren.
Al die Flashy pagina's volgestampt met zware, grafische effecten en liefst een muziekje op de achtergrond, dat is alleraardigst, maar als je het een keer hebt gezien, heb je het ook wel gezien ook.

Want de echte nuttige toepassing van RSS is?

Het voorzien in gewenste informatie, toegespitst op de behoeftes van de bezoeker, blijft met stip bovenaan het lijstje van belangrijkheid. En dat is precies wat een uitgekiende Feed voor de bezoeker doet. Gewenste informatie aanleveren, toegespitst op de persoonlijke behoefte.

Het totale aantal Feeds op het internet neemt dan ook hand over hand toe. Het gebodene is ook heel variabel van aard en kwaliteit. Zo is er een Feed van de Fokke en Sukke strips en van financieel nieuws enzovoort. Je dagelijkse cartoon naast je financiële berichten bij je ontbijt? Kan. Makkelijk.
Je zou je machien de hele dag ingeplugd kunnen hebben in de meest onmogelijke krochten van het internet en zo altijd als eerste (of als één van de eerste) allerlei nieuws in grote hoeveelheden tot je kunnen nemen. Je kan specifieke keuzes maken en een evenwichtige bronnenbak voor jezelf samenstellen waarin de soort en hoeveelheid nieuws is afgestemd op elkaar en op je dagelijkse behoefte.

Feeds geven de bezoeker grote vrijheid. De ultieme keuze is immers de Feed weer uitschakelen?

Waar vind ik die Feeds dan?

Het in deze entry eerder gegeven www.syndicatie.nl is een goed startpunt om snel goede Feeds te vinden. Althans, om een overzichtje te hebben van RSS Feeds die geregeld worden vernieuwd.

Daarnaast zijn blokjes in HTML-pagina's met bijvoorbeeld (ongeveer) dit uiterlijk: RSS en XML een duiding voor de aanwezigheid van een Feed voor de pagina die je op dat moment in het venster van je browser op je scherm hebt staan. Als je daar op klikt, krijg je die RSS Feed in het venster van je browser te zien. Dat ziet er niet uit, meestal.
Daar is zo'n Feed dan ook niet voor bedoeld. De meeste browsers kunnen niet zonder meer overweg met RSS Feeds en daarbij hebben de meeste webmasters geen opmaak gedefinieerd voor hun Feeds. Wat je op je scherm krijgt, is dus eigenlijk de broncode van de Feed.
Ik heb toch wel een aantal malen verbijsterd naar dat rotzooitje op m'n scherm zitten kijken voor ik op backspace drukte om terug te gaan naar de vorig pagina.

Inmiddels begrijp ik wel wat ik zie en wat het is en wat ik er mee kan doen. Die broncode moet naar een Nieuwslezer of Feed reader worden geleid.

En hoe kom ik aan een RSS-lezer dan?

Er is een aantal gratis RSS-lezers beschikbaar. Bijvoorbeeld de browser Opera heeft zo'n nieuwslezer, voor RSS dus, niet voor Usenet, aan boord en die werkt uitstekend.
Een andere nieuwslezer voor RSS Feeds die mij goed is bevallen, is die van Awasu. Het is een klein en snel programma dat gebruik maakt van Internet Explorer. Ik heb er lang plezierig mee gewerkt, tot ik op Opera overstapte.

Er zijn er meerdere. Google kent er vele.

Wat kan ik er dan mee doen?

Dat is wat lastig te bepalen voor mij. Ik ken jouw persoonlijke informatiebehoefte immers niet. Ik weet alleen wel, dat het je bakken met tijd kan schelen, als je de verschillende sites die je volgt, niet langer steeds moet opzoeken om te kunnen zien of er iets is veranderd, maar als je van die sites een seintje krijgt dat er wat is veranderd en daarbij een beschrijving van wat er dan veranderd is.

Dit weet ik wel. Het is verbazingwekkend hoe snel je na de eerste ervaringen met RSS bij sites die je bevallen, onmiddellijk speurt naar RSS of XML om een Feed te activeren.

Probeer het eens. Het is ongevaarlijk (het kan geen virussen, worms of trojans verspreiden), eenvoudig (het lijkt op het ontvangen van e-mail en kan heel leuk zijn. Bovendien ben jij dan ook een ingewijde in één van de best bewaarde geheimen van internet. Mijn eigen RSS (dit knopje of vlakje doet 't dus, hè) is misschien een aardig startpunt om mee te experimenteren.