Voltooid verledentijd

Alle mensen hebben hun geschiedenissen. Sommige geschiedenissen lijken model voor een prachtige jeugd, vol zonneschijn en huppelen met blote voetjes over klaverweides. Sommige reppen over prestaties op school, prijzen voor sportwedstrijden of artistieke inspanningen.
Alle geschiedenissen worden begeleid met glanzende foto's in grote boeken waar iemand met zijn of haar beste handschrift teksten bij de kiekjes heeft geschreven. Ook de geschiedenissen, die elke glans ontberen.

PastLetters bevat de geschiedenis van PretLetters. Dezelfde glanzende foto's in grote boeken illustreren het verhaal van een intelligent meisje, dat goed presteerde op school en wat bedachtzaam, maar gelukkig door het leven drentelde. De keurig geschreven teksten bij de plaatjes ondersteunen dat verhaal.
Maar PretLetters Past zit anders in elkaar, dan in fotoboeken kan worden verteld.

Geboren worden

De gezins- en familieverbanden om mij heen zijn niet standaard. Het maken van een stamboom, waarin alle huwelijken en relaties met kinderen in zijn opgenomen, tot twee, drie generaties terug, is geen sinecure. Mijn moeder raakte van mij in verwachting toen zij achttien jaar oud was. Ze was ongehuwd en toentertijd (1965) was ongehuwd zwanger zijn nog niet echt geaccepteerd.

Toch heeft zij er voor gekozen om het kindje waarvan zij in verwachting was, mij dus, te laten komen. Zij wilde de vader echter niet trouwen. Haar ouders, mijn opa en oma, boden hulp. Zolang mijn moeder nog op kamers woonde en geen vast werk had, zou ik bij mijn opa en oma wonen. Zij hadden toen nog andere kinderen in huis. De jongste broer van mijn moeder, mijn oom dus, is slechts acht jaar ouder dan ik ben.

Zo kwam ik mijn eerste maanden bij mijn grootouders te wonen. Uit die eerste periode zijn een paar foto's bewaard gebleven. De eerste is die van mijn moeder (een heel jong moedertje nog, toen) met mij in haar armen. Ze kijkt gelukkig. Ik ben gewoon een baby in haar moeders armen.
Één van de volgende foto's zit ik in de tuin op een hobbelpaard dat ik van mijn oma had gekregen..
Op weer een andere foto zuig ik op mijn opa's vingers, tevreden, kaal koppie (ik dan, hè), in de zon, die grote vinger in mijn mond. Alles is goed. In weer een volgende foto probeer ik door de spijlen van de box uit die box te komen. Één beentje steekt zo ver als mogelijk naar buiten. De rest paste er niet doorheen, helaas.

Andere foto's tonen een gewoon kind. Lachend, in de zon, op de bank, huilend als ik niet naar bed wil. Knagend op een bijtring, op een plastic badeendje, op mijn vingers.

In één van de volgende foto's verschijnt een wit beertje bij mij in de buurt. Een wit beertje. Ik ben dan bijna een jaar oud. Mijn moeder had contact gekregen met een man. Een man waarmee zij later zou trouwen. De man die ik jaren voor mijn vader heb gehouden. De man die meer dan gewenst, tot lang nadat ik het huis uit was, een grote rol heeft gespeeld in mijn leven.

Heeft gespeeld. Voltooid verledentijd.

De rest van deze sectie

In deze sectie vertel ik over een uiterst persoonlijke ervaring: sexueel seksueel misbruik in mijn kindertijd. En over het herstellen van de gevolgen daarvan.

het misbruik

In het eerste gedeelte na deze introductie vertel ik over het misbruik zelf. Ik ga niet in op details, dat is nergens voor nodig, maar ik geef toch een aantal voorbeelden van het in de loop van jaren voortschrijdende grensoverschrijdende gedrag van de dader. Alleen ter illustratie. Ik laat zien welk mechanisme een rol heeft gespeeld in mijn geval en hoe dat van kwaad tot erger leidde.

Als je als lezer bij jezelf denkt Dat geloof ik wel. Daar heb ik geen behoefte aan., het is voor het kunnen begrijpen van de andere pagina's in deze sectie niet nodig om deze ene specifieke pagina te lezen.

de worsteling

In een volgende pagina vertel ik over de worsteling die ik als jong mens doormaakte, om mijn leven op de rails te krijgen en te houden, om überhaupt een beetje tot leven te komen en in leven te blijven eigenlijk.

In die pagina laat ik zien welk een gevolgen sexueel seksueel misbruik heeft op het wereldbeeld en het gevoel van eigenwaarde van het slachtoffer, in ieder geval in mijn geval. Hoe ik me probeerde te handhaven in mijn puberteit en in mijn jong-volwassenheid. En hoe dat jammerlijk mislukte.

het herstel

Ik ben in een crisis terecht gekomen, maar daar ook weer goed uit te voorschijn gekomen. Dat lukte me niet in m'n eentje. Daar ben ik voor in therapie geweest.

Welke inspanning en tijd het me heeft gekost om weer geheel te herstellen van de gevolgen van het sexuele seksuele misbruik vertel ik in de pagina die specifiek ingaat op het herstel.

vandaag

Inmiddels gaat het me heel goed. Ik kan goed omgaan met mijn verleden en heb een plezierig leven in het heden. Ik denk zelfs dat ik gelukkig ben.

Hoe ik vandaag in het leven sta in relatie tot het seksueel sexueel misbruik, beschrijf ik in de pagina over het nu.