Vrije tijd

Met de combinatie van een voltijd baan bij Defensie en een deeltijdstudie aan de Haagse Hogeschool, heb ik het, laat zeggen, druk. Druk, niet alleen wat betreft tijd, maar vooral ook in m'n hoofd. Met name studie kost niet alleen uren per week, maar ook veel energie. De inspanning die werk en studie kosten vallen noch mee, noch tegen. Het is precies wat ik er te voren van had verwacht.

Juist vanwege al die druk is ontspanning erg belangrijk, vind ik. En ontspannen doe ik met een aantal hobby's. Behalve het maken van deze Indexpage, die ik zoveel mogelijk volgens de regels en zo 'schoon' mogelijk probeer te bouwen en te onderhouden, heb ik een aantal activiteiten in and about the house, die ik voor geen goud zou willen missen. En één sport, zweefvliegen, die eerder een passie is, dan een hobby. Daarnaast teken ik graag en veel (minder dan ik zou willen, maar geldt dat niet voor iedereen: evenwicht tussen 'de saeck' en 'het vermaeck' is moeilijk).

Tekenen

Al sinds ik me kan herinneren, kleuterschooltijd zeg maar, kan ik volledig opgaan in de tekening waarmee ik bezig ben. Ik heb het veel gedaan en ook bij tekenen: oefening baart kunst. Natuurlijk heb ik wel één of twee cursusjes gevolgd aan de 'Volksuniversiteit' bijvoorbeeld. Vooral om kennis over een bepaalde techniek te krijgen. Uiteindelijk ben ik gevallen voor krijt. Zachte pastelkrijt (ik gebruik Rembrandt pastels van Talens) is mijn favoriete medium bij uitstek. Het werkt snel (je hoeft niet te wachten tot iets droog is), je kan er schilderachtige, als ook tekenachtige effecten mee bereiken, en bij gebruik van een goed krijt is je werk kleurecht.
Nadeel van zachte pastels is de ontzettende kwetsbaarheid van je werk. Één perongelukke veeg met m'n hand in een deel van m'n werk wat al is uitgewerkt, en ik kan de details opnieuw aanbrengen. Als het papier van m'n ezel valt (ben gek op openstaande deuren en ramen) richt dat ook forse schade aan. Als het krijtje in m'n vingers verkruimelt boven een teer gedeelte van m'n werk: drama.

Een veilige manier van opslaan van pastelwerken is in een lijst achter glas. Of als afbeelding op het net natuurlijk! In deze site heb ik een gedeelte opgenomen, die geheel is gewijd aan mijn tekeningen. Via die pagina zijn vijftien van mijn werken op te vragen op verschillende manieren.

Zweefvliegen

Ik vlieg al vanaf 1991, maar bij zweefvliegen zegt dat niet zoveel. Ik vlieg niet heel veel per jaar. Voor zweefvliegen is vijftig tot honderd vluchten per jaar niet ongebruikelijk, maar ik houd met moeite mijn papieren geldig. Ach, die studie hè. Die duurt tot 2005. Diepte-investering zeg maar.
Met vliegen ben ik per ongeluk begonnen. Ik werd door iemand meegenomen (niet tegen mijn zin in, natuurlijk) voor een vlucht, die uiteindelijk ruim een uur heeft geduurd. Ik was meteen verkocht! Ik wist zeker, dat ik zweefvliegen wilde kunnen. Ik ben begonnen bij de Leidsche Studenten Aeronauten, maar al na één seizoen overgestapt op de Zuid-Hollandse Zweefvliegclub (ZHVC). Daar heb ik met genoegen vijf jaar gevlogen en ben er uitstekend opgeleid.
Na die vijf jaar begonnen de beperkingen van het luchtruim om het Marine Vliegkamp Valkenburg (het thuisveld van de ZHVC) toch te knellen. Het ligt in het Westen van het land, waar Schiphol vooral, maar Rotterdam Airport ook, veel ruimte nodig hebben. Een zweefvliegtuigje en een verkeersvliegtuig gaan niet best samen. Na die vijf jaar ben ik overgestapt op vliegen vanaf Terlet met een eigen vliegtuig (eigendom samen met een andere vlieger).

Deze site heeft heel wat ruimte ingebouwd voor pagina's, die alleen maar over zweefvliegen gaan. Via die eerste pagina is algemene informatie te lezen over zweefvliegen (hoe vliegt een zweefvliegtuig, wat kost 't). Ook is een aantal korte verhalen over mijn eigen vliegervaringen op te vragen.

Wandelen

Ik ben op 1 januari 2004 gestopt met roken. Daar ben ik heel gelukkig en trots mee. Sinds die dag echter, ben ik wel sterk aangekomen. Dat bevalt me minder. Op 1 januari 2005 ben ik begonnen om die gewichtstoename een halt toe te roepen. Ondermeer door te gaan wandelen.

Wandelen biedt me veel meer dan alleen een kans gewicht te verliezen. Wandelen is een hele lekkere vorm van bewegen, heel natuurlijk en makkelijk. Bovendien werkt het bij mij heel ontspannend. Als ik bij een wandeling een beetje stevig doorloop, voelt het toch echt als een beetje sporten.

Ik houd een apart Wandeldagboek bij. Daarin omschrijf ik kort de wandeling en de gelopen route, en geef ik op hoeveel kilometers ik heb gelopen op een bepaalde dag en hoe lang ik daar over deed.

In diezelfde pagina heb ik een rekenmachine voor verbruikte calorieën opgenomen, zodat ik vlot kan nagaan wat ik verbrand heb met mijn gelopen kilometers.

Muziek

Ik luister niet heel vaak naar muziek, maar als ik luister, is ook muziek iets waar ik helemaal in kan verdwijnen. Alle begrip van tijd verdwijnt. Ik heb een zeer gespreide muzieksmaak. Niet erg modern. Maar ook niet uitsluitend op klassieke muziek gericht.

Klassiek

Toch komt de muziek die ik het mooiste vind, wat ik ooit heb gehoord, uit de klassieke hoek: Leonore III van Van Beethoven. Dat is het ultieme muziekstuk, vooral de uitvoering door het Berliner Philharmoniker onder leiding van de dirigent Herbert von Karajan (opname uit 1966).
Ik zou u de MP3-file kunnen aanbieden, maar dat is 13,5Mb groot. Als u van klassiek houdt en een beetje Van Beethoven kent, ga dan eens naar een muziekzaak en luister. Adembenemend. Zo is muziek bedoeld.
Zoals de stilte vecht met het zware, onderdrukkende geluid van het orkest. Dat moment waarop de trompet voor het eerst aarzelend opstaat, om minuten later vol en krachtig de leiding te nemen. De tere fluit, die een heel eigen thema speelt en daar in weet te volharden. Wie weet dat Leonore door Van Beethoven twee keer is herschreven en dat het de Ouverture is, die bij de enige Opera (Fidelio) door Van Beethoven geschreven hoort, wie het thema van die Opera kent of Fidelio zelfs heeft gezien, die blijft niet onaangeraakt luisteren. Van Beethoven was geniaal, en deze ruime veertien minuten zijn een cumulatie van zijn genialiteit. Ik tril van genoegen, als ik naar Leonore III luister.

Modern

Mijn voorkeur voor moderne muziek is gevariëerd. Alan Parsons Project, Dire Straits - Brothers in Arms, De filmtrack van >Once upon a time in the West van Ennio Morricone. Maar ook Enya, vooral Watermark
En Queen natuurlijk. Een hoofdstuk apart in de moderne muziek. Vooral Killer Queen is erg mooi. En (onvermijdelijk) toch ook de Bohemian Rhapsody. Als je Keep yourself alive en Who wants to live forever na elkaar draait, vat je in twee songs het groeiproces samen van Queen. Zowel van de mensen die Queen waren, als van de prachtige muziek die zij hebben gemaakt.
Sommige muziek van de afgelopen jaren heeft me geraakt: Nothing compares to you van Sinéad O'Connor, Knockin' on heavens door van de Guns 'n Roses, Bird of Paradise van Snowy white, Hold me now van Golden Earring.

En om deze hutspot aan stijlen nog wat uit te breiden: Simon & Garfunkel zijn (zolang ze samen zingen) een oude liefde van me. En van de Kelly Family vind ik twee nummers fraai, namelijk I can't help myself en Fell in love with an alien, beide van het album Almost Heaven. Nanana en Thunder van dat zelfde album vind ik ook wel aardig.

Nederlandstalig

Ook sommige Nederlandstalige muziek vind ik mooi. Bijzonder geraakt werd (en wordt) ik door Speeltuin van Marco Borsato. Dat lied, gecombineerd met de verhalen van de belevenissen van collega's die bijvoorbeeld eerder in Bosnië, Afganistan en nu Irak zijn geweest, tranen over m'n wangen. Tranen van onmachtige woede. Ik mag dan wel bij Defensie werken, maar ben in m'n hart een pacifist. Gelukkig komt er dan ook muziek langs als Iedereen van 'Is Ook Schitterend'. Ook schitterend is Avond van Boudewijn de Groot. Per ongeluk mee gekocht op een verzamel-CD. Ik denk dat ik maar eens wat meer Boudewijn moet luisteren.
Beetje in dat geëngageerde genre blijvend: machtig mooi vind ik vrijwel het gehele oeuvre van Herman van Veen. Toppers zijn de vertolkingen van enkele oorspronkelijk Franse chansons, maar ook veel van zijn origineel werk vind ik goed. Zijn vertolking van Cirkels is onnavolgbaar

Veel muziek dus. Of nee, eigenlijk niet veel. Alleen gevarieerd. Muziek luisteren is een activiteit. Intensief luisteren is zelfs vermoeiend. Het is één van de manieren waarop ik volstrekt ontspannen raak.

Pianospel

Muziek maken is ook zeer ontspannend, overigens. Vroeger, thuis, speelde ik piano. Ook later, toen ik in Leiden woonde en nog later in Den Haag, heb ik veel piano gespeeld. Ik ben nooit erg goed geworden in pianospelen, maar ik heb er altijd van genoten. Maar nu heb ik geen piano meer. Dat mis ik eigenlijk meer en meer.
Laatst zette ik bij vrienden thuis mijn handen op de toetsen van een oude, wat valse, wat ruig klinkende piano. Heerlijk !! En het ging vrijwel vanzelf. Jaren niet gespeeld en dan toch muziek uit het klavier krijgen. Wat een wondertje is het geheugen toch.

Nieuws

Ik ben gek op nieuws en spit heel veel door Teletekst. Niet alleen Nederlandstalig, maar ook de Duitse en Engelstalige pagina's. Daarnaast kijk ik ook veel naar nieuwsbulletins. De achtergronden bij dat nieuws haal ik uit weekendkranten. Daar lees ik er iedere week drie of vier van. In ieder geval de NRC, de Volkskrant en de Trouw. En daarnaast koop ik nog wel eens een Telegraaf of een lokaal nieuwsblad. Heerlijk vind ik dat. Aan het eind van het weekend heb ik het meeste wel gezien, maar een aantal artikelen of soms hele katernen leg ik opzij voor lezen in de loop van de week.

Scrypto

Uit de NRC knip ik al vrij vroeg in het weekend de Scrypto. Een leuke tandenbijter op de zondagochtend. Meestal kom ik er wel uit. Soms verrassend vlug. Andere keren blijf ik net hangen op één of twee woorden. Het is altijd weer spannend om te zien of ik het in m'n eentje red. Als dat zo is, en ik vind zelf dat ik bijzonder vlug ben geweest, bel ik met gezonde competitiedrang mijn moeder op en probeer haar de loef af te steken. Meestal heeft zij samen met haar man de Scrypto al opgelost. Maar incidenteel ben ik toch vlugger. Dat heeft wel iets.

Terug naar het nieuws

Maar ik koop de kranten in het weekend natuurlijk primair voor het nieuws en dan vooral voor de achtergronden daarbij. De verschillende kranten die ik lees, hebben ieder een duidelijke signatuur. Soms ontstaat er een polemiek tussen columnisten van verschillende kranten. Prachtig om te volgen. Ik begrijp werkelijk niet hoe iemand die één vaste krant leest, begrijpt wat hij/zij tijdens zo'n discussie leest, laat staan zo'n dialoog kan volgen.
Ik heb altijd meer dan gemiddelde interesse gehad voor ontwikkelingen in 'de wereld', hoe groot of hoe klein die ook is gedefinieerd. Een korte periode heb ik geschiedenis gestudeerd in Leiden, maar die studie heb ik niet afgerond. Vooral contemporaine geschiedenis vond ik buitengewoon interessant. Die welhaast natuurlijke interesse voor politieke, economische en maatschappelijke beweging sluit prachtig aan bij mijn studie (of andersom): Bestuurskunde/Overheidsmanagement bij de Haagse Hogeschool te Den Haag. Die studie biedt een mix van theorie en vaardigheden op het gebied van management en overheidsbestuur. Om voeling te hebben met de stof, is een bepaalde mate van engagement en interesse voor maatschappelijke en politieke ontwikkelingen onontbeerlijk. Dat komt mooi uit!

Één van de geestige bijkomstigheden van het lezen van drie kranten in het weekend is, dat ik vaak kan horen welke krant iemand leest. De mening van een persoon, en zeker hoe die wordt verwoord, geeft dat meestal weg. Dat geeft te denken: hoe waardevol is de menselijke mening eigenlijk, gevormd binnen alle beperkte waarnemingen en binnen het paradigma van de eigen realiteit en het eigen wereldbeeld? En vormt de krant de mening van de lezer, of zoekt de lezer de krant die bij zijn/haar mening past?

RSS Feeds

Een hele andere vorm van nieuwsveraring is via News feeds die met RSS ieder uur, of iedere dag of iedere vijf minuten, net hoe je een feed instelt, op je eigen computer binnenstromen. Ik heb een abonnement op verschillende van die feeds. Voor het gewone nieuws, voor nieuws over het internet, over ontwerpen voor het internet et cetera.
Zelf houd ik drie feeds bij. Één voor het doorgeven van wijzigingen aan deze site, één voor het verspreiden van commentaren op nieuwsgebeurtenissen (die commentaren verschijnen ook als nieuwsflits verspreid over mijn gehele site) en één voor het doorgeven van updates van mijn dagboek (maar die staat stil op dit moment). Ik zet er aan te denken om daar nog twee aan toe te voegen. De eerste gericht op mijn sectie over webontwerp en de andere op zweefvliegen.

Enfin, ik vind de techiek en gedachte van RSS Feeds een hele mooie. Een beetje serieuze site zorgt dat er een feed beschikbaar is.

• Updates, hiermee worden wijzigingen, updates, aanpassingen, aanvullingen et cetera van mijn site doorgegeven;
• Nieuwsflitsen, hiermee worden de nieuwsflitsen die op mijn site worden gepubliceerd (merendeels commentaren op de actualiteit), ook als RSS verspreid;
• Dagboek, hiermee wordt de openingsalinea van een nieuwe entry in mijn dagboek doorgegeven (op dit moment is deze feed niet actief).

ICT-gadgets

De wereld van ICT fascineert me! Ik kan me herinneren, hoe ik met een Commodore-64 (kent u die nog?) kleine toepassinkjes probeerde te schrijven in BASIC. Elf of twaalf was ik toen. Ik heb altijd voordeel gehad van het begrip van 'computerlogica', dat ik mezelf toen heb aangeleerd. Nu kan ik vrij complexe toepassingen opzetten in bijvoorbeeld MS Access of rekenbladen bouwen in Excel (zelfde logica als het goede, oude BASIC). Ook deze site mag getuigen van mijn interesse en (leken-)vaardigheid in computerlogica.

Stukje terug in de tijd

Maar er is meer. Ook kan ik me nog goed herinneren hoe verwonderd ik was over het hele fenomeen fax. Vandaag is een fax een algemene manier van communiceren. Maar toen die apparaten net op de markt waren, de verbijstering over de mogelijkheid om met toontjes en piepjes een plaatje aan de andere kant van de wereld te krijgen, zonder enig tijdsverlies! Wow, dat was wat.
Ergens aan het begin van de jaren tachtig maakte ik kennis met computers die hetzelfde konden (maar dan zonder enige grafische interface). De computers waar het om gaat, waren lomp, groot, traag en zéer boeiend. Ze werden gebruikt om teksten op te maken, drukklaar. Je zat eigenlijk half in het apparaat. Het scherm (monochrome groen) en het toetsenbord zaten vast. De opmaakcodes waren uit voor de leek onbegrijpelijke combinaties van cijfers, letters, gebogen en gebroken haken samengesteld. Je kon je werk niet tussentijds opslaan. En als je klaar was, kon je je werk opslaan op een floppy die nog echt een hele grote flop was. Fysiek dan, want de opslagcapaciteit van toen is natuurlijk niet serieus te vergelijken met de mogelijkheden van nu. Via een open telefoonlijn en een modem, waarop de hoorn van de telefoon werd geplaatst, verzond je je werk naar de computer van de drukker. En de volgende dag kwam per post de film met alle opgemaakte tekst terug naar het bedrijf, waarna met letterlijk knip- en plakwerk een boek of tijdschrift werd vormgegeven.
Schitterend vond ik dat! Weer die mallotige piepjes en toontjes en weer een perfecte overbrenging van grafische informatie. En ook de beheersing die je had als gebruiker over wat de computer naar de drukker verzond. Dat vooral vond ik interessant. De gebruiker bepaalde in dat pre-Microsofttijdperk nog erg veel. Een beetje te vergelijken met het schrijven en vormgeven van internetpagina's, zoals deze.
Op een wat gesofisticeerder manier was dat later wat betreft tekstverwerking ook heel goed mogelijk in WordPerfect. Ik heb met WordPerfect gewerkt van versie 4.0 tot en met 5.1. En vanaf het moment dat ik ontdekte dat dat kon, werkte ik uitsluitend nog in het 'onderwaterscherm'. Die absolute controle over wat je aan het doen bent, dat mis ik verschrikkelijk in Word bijvoorbeeld. Word heeft een zeer eigen gedachte over sommige zaken en krijgt mij daarmee keer op keer op de kast. Toch is overstappen naar een ander tekstverwerkingsprogramma niet verstandig, omdat mijn hele (ruime) omgeving in Word werkt. Communicatie waarbij bestanden worden gedeeld of per e-mail verzonden, wordt dan opeens een stuk lastiger.

Paar stappen voorwaarts

Ergens aan het einde van de jaren tachtig ontdekte ik het internet. Dat was wat! Over de 'hele wereld' stonden computers en met jouw computer kon je zomaar contact maken met die grote computers en bestanden daarop lezen. Prachtig was dat. Ik kan me niet meer herinneren of er al grafische mogelijkheden waren, toen ik voor het eerst ging 'surfen' (avant la lettre), maar in 1991 waren die er zeker wel. Toen heb ik voor het eerst een eigen Indexpage opgezet. Die is enkele jaren in de lucht geweest, tot het te tijdrovend werd om te onderhouden. Hij was echt uit de hand gelopen. Ik heb het internet toen weer verlaten.
Maar, oude liefdes ... en dus heb ik weer een Indexpage in de lucht. Er is tussen 1993 en 2003 heel wat veranderd in de internet ontwerpwereld. HTML blijft HTML (min of meer), maar (voor mij nieuw, maar het schijnt in gebruik te zijn sinds 1996) CSS is wel een erg handig middel om vlot je pagina's op te maken zoals je dat zelf graag wil èn daarbij de zekerheid te hebben, dat pagina's die op elkaar moeten lijken, dat ook doen. Voor de geïnteresseerde lezer, dit is mijn stylesheet. Ik heb veel ondersteuning en uitleg gekregen op niwo (nl.internet.www.ontwerp), de Nederlandstalige nieuwsgroep voor internetontwerp.

Door naar nu

Ik heb nu een lap-top, Toshiba Satellite Pro 2100. Daar zit echt alles op en aan wat ik me kan wensen inclusief een CD-brander en een DVD-speler (echt waar!). Operation System is Windows XP Pro en Ik draai als voornaamste toepassingen alle programma's uit het Office Pro pakket.
Niet alleen computers hebben mijn interesse.Ook andere 'consumenten elektronica' vind ik boeiend, zolang het object maar klein genoeg is om altijd bij je te dragen en de kunstjes ervan echt vernieuwend zijn. Ik was één van de eersten met een mobiele telefoon en heb vrij geregeld een nieuw model gekocht. Al jaren heb ik geen vastnet-abonnement meer, sinds 1997 denk ik. Nu heb ik een Nokia 6310i. Infraroodpoort, Bluetooth-connectie, Wap (uiteraard), GPRS-verbinding en intern modem. Bellen kan ook, hoor. En hij heeft alle uitgebreide mogelijkheden die je van een Nokia verwacht in een logische menustructuur, zoals je die van Nokia verwacht. Nee, hij heeft geen kleurenscherm. En ook geen i-Mode. Beide vind ik minder interessant.

Jaren heb ik gewerkt met een Psion 5mx als enige 'computer'. Dat werd toch te beperkt. Toen is die Toshiba gekocht. In eerste instantie had ik verbinding met het internet via GPRS. Ik heb al jaren geen vastnet telefoonverbinding meer. GPRS voldoet op zich aan mijn wensen, maar het is wel erg duur.
Vandaar dat ik sinds enige tijd ben overgestapt op UMTS. Een snellere en belangrijk goedkopere verbinding. Bovendien kan ik on-line werken en telefoneren tegelijk. Dat is ook wel weer plezierig.

Ik ben benieuwd hoe de verdere ontwikkelingen zullen zijn. Ik volg ze met graagte en probeer bij te blijven waar dat in mijn (financiële) vermogen zit.
Voorlopig hecht ik waarde aan on-line zijn en op het internet aanwezig zijn. Vandaar niet alleen een consumerend browsen, maar ook een eigen site. Een site die toch de bedoeling heeft om andere mensen op verschillende gebieden te ondersteunen en te informeren.