Hoe je het jezelf moeilijk maakt

Hoe je het jezelf moeilijk maakt

In een hokje

En toen kwam opeens de dag dat je jezelf in een hokje hebt gezet. En ik hou helemaal niet eens van hokjes. Ik weet nog dat ik vroeger naar Artis ging en het uitermate zielig vond voor de leeuwen daar, die krappe hokjes.

Jaren terug heb ik mezelf al in het hokje vrouwen geplaatst. Daar voel ik me goed bij, over het algemeen. Het is niet altijd makkelijk om vrouw te zijn. Als vrouw heb je toch bepaalde nadelen. Die ene week per maand dat je alleen nog maar gelukkig wordt van chocola, als je kinderen wilt ben jij toch echt degene die ze zal moeten dragen en baren en dan word je ook nog eens altijd minder betaald dan mannen. Het nadeel van een man zijn is dan toch, nee dat weet ik eigenlijk ook niet. Nu heb ik jaren in een mannenwereld gewerkt en er is mij ook wel eens gezegd: jij hoort gewoon bij de mannen. Ook prima, toch kruis ik overal het hokje ‘vrouw’ aan als het over mij gaat.

Het nadeel van thuiswerken

Ik ben nu een tijdje thuis aan het werk. Opdrachten vinden en schrijven. Dat soort dingen, daar vul ik mijn dagen mee. Dat doe ik dan voornamelijk vanuit huis. Wel zo makkelijk, dat huis staat er toch. Toevallig hebben we ook ergens een bureau en er is altijd genoeg eten. Praktisch is het allemaal goed geregeld in mijn thuiskantoor. Maar om nou te zeggen dat het echt gezellig is. Nee, het is best wel saai hier.

Ik ben niet zo aardig

Doordat ik alleen thuis ben, hou ik ook enorme gesprekken met mezelf. Waarin ik niet bepaald alleraardigst ben. Zeker niet. Ik zeg voornamelijk dingen als: dit kun jij niet. Dit gaat jou nooit lukken. Zie je wel, ga maar weer solliciteren. Wie ziet er nou op jou te wachten. Zelfs solliciteren zal wel niks meer worden. En er is geen collega die me even terugfluit.

Vervolgens dénk ik dat het beter zou zijn om er wat vaker uit te gaan, te sporten, te mediteren. Ik geloof oprecht dat ik daar creatiever én productiever van word. Ik doe het echter niet. Stug blijf ik achter mijn laptop zitten omdat ergens, lang geleden, ik mezelf heb geleerd dat je de hele dag hoort te werken. En werken doe ik in mijn geval nu eenmaal achter de laptop. Dat er vervolgens geen letter meer op papier verschijnt, dat doet er even niet toe. En dus zit ik in mijn hokje. Vrouw, achter een laptop, op de zolderkamer.

Ik hoop dat er af en toe bezoek langskomt. Niet voeren, ik kan bijten.

 

 

 

Share:

2 Reacties

  1. Linda
    juni 14, 2018 / 4:10 pm

    Of we gaan samen even koffie drinken 😃 Leuk stuk heb je weer geschreven 👍🏻

  2. Siem
    juni 15, 2018 / 10:07 am

    Marielle, je heb weer een leuke blog geschreven. Duidelijk, makkelijk is het niet om met werk te beginnen. Maar… ik denk dat jij her en der op bezoek moet en ze voeren.

    Groetjes Pap

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *