Geen tijd..

Geen tijd..

Misten jullie me al?

Misschien vroegen jullie je af hoe het met me gaat. Misschien ook niet. En het zou zelfs kunnen dat jullie niet eens meer wisten wie ik ben. Geeft allemaal niks.

Ik ben weer terug uit mijn grot. Heb ondertussen niet stilgezeten. Dat wilde ik schrijven, ook al is het helemaal niet waar. Ik heb behoorlijk stil gezeten.

Het nut van stilzitten

Het meest heb ik stilgezeten tijdens onze vakantie. Dat was echt genieten trouwens, die vakantie. En wat hadden we mooi weer deze zomer! We verbleven heerlijk in Nederland en konden niets anders doen dan genieten.

Tijdens de vakantie heb ik tijdens het stilzitten bedacht dat ik dingen anders wilde doen. Zoals jullie wellicht hebben vernomen, heb ik ondertussen een baan aangenomen. Het werd me toch te heet onder de voeten, waarbij ik besloot dat het een stuk handiger zou zijn om iets van een inkomen te hebben.

De eeuwige smoes..

En die baan kost best veel tijd. Tijd die ik niet in mijn bedrijf kan stoppen. En omdat die baan toch ook inkomen geeft, was mijn bedrijf ook niet echt prioriteit. Of tenminste, ik deed er weinig aan en verzon smoezen zoals geen tijd om er niet aan te kunnen werken.  In de vakantie besloot ik dan ook dat ik het anders ging doen. Na de vakantie heb ik niet één, maar twee bedrijfscoaches gesproken. En nu is er weer een plan. Een plan met kleine stapjes, die uiteindelijk grotere stappen zullen worden. Vind ik heel fijn. Ik heb ook afgesproken met één van die bedrijfscoaches dat ik over twee maanden weer een afspraak heb. Kijk, daar hou ik van. Ik kan namelijk heel goed plannen maken en ze niet uitvoeren. Dat wisten jullie al, toch?

Ik heb weer een juf!

Maar nu heb ik iemand die dat gaat controleren voor mij. En ik heb altijd nog die juf of meester nodig die over mijn schouder heen kijkt en met rode pen gaat corrigeren. Of mij een groene krul geeft. Ik weet het, dat is echt onzinnig. En er komt echt een moment dat ik het ook zonder rode of groene strepen kan. Nu gewoon nog even niet. Dan is het fijn dat iemand er is om je te helpen. Het is dat gevoel dat je het niet alleen voor jezelf doet, maar ook een beetje voor de juf. Terwijl ik tegen mijn kinderen natuurlijk altijd zal zeggen, mochten ze ooit geen huiswerk willen maken, “je doet het voor jezelf hè”. Ik heb dat namelijk nooit begrepen. Ik deed het alleen maar voor de leraar, want zelf redde ik het ook wel zonder vond ik.

Tijd voor actie

Maar goed, we dwalen af. Ik ga weer wat doen vandaag. Wisten jullie dat ik dit stukje om 6 uur ’s ochtends heb geschreven? Dat is namelijk vet handig van mezelf bedacht. Voordat ik aan mijn baan begin, ben ik eerst met mijn eigen bedrijf bezig. Heb ik er alweer een paar uurtjes op zitten. Het kost je alleen wat slaap, maar je wint dus tijd! Die smoes kan ik nu niet meer gebruiken, dat ik te weinig tijd heb. Ach, verzin ik vast weer een andere 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *