Ik vergelijk mezelf graag met anderen

Ik vergelijk mezelf graag met anderen

Al die andere vrouwen …

Tegenwoordig zie ik allemaal vrouwen voorbij komen die het al helemaal gemaakt hebben. Mocht je je afvragen waar ik die dan zie, Instagram, mijn favoriete tijdverdrijf 😉. Maar goed, die vrouwen dus. Net 30 en dan al een goed lopend bedrijf hebben, of meerdere. Soms nog niet eens 30. En dan voel ik me wel eens een dummie. Als het boek ‘ondernemen voor dummies’ bestaat, hebben ze mij tijdens het schrijven als ideale lezer in gedachten gehad. Want ik ben al 37 (echt? Schrijf ik dit nu gewoon op? Ja, dat doe ik) en wat heb ik nu helemaal gedaan in mijn leven, echt ondernemend was het allemaal niet.

Dat vergelijken, is dat nodig?

Ik weet ook heus wel dat vergelijken niet handig is, je niets verder helpt, je alleen maar minder zelfvertrouwen geeft etc. En soms denk ik dat het juist wel handig is, vergelijken. Als je namelijk naar iemand kijkt en je daar slechter van gaat voelen, zit in die persoon, of dat verhaal dus iets wat je ook wilt bereiken. Dat hoeft niet die hele loopbaan te zijn, maar iets uit dat verhaal van die persoon steekt mij, dus daar heb ik dan wat te doen.

Mindswitch!

Dat doe ik vanaf nu. Ik kijk vol bewondering (stiekem vol jaloezie, maar dat klinkt zo lelijk, dus zeg ik dat niet) naar mensen waarvan ik vind dat ze een topleven hebben. En dan bedenk ik me wat dat dan precies is, datgene wat ik zo graag wil van dat leven van hen. Daar wil ik ook heen de komende jaren. Vaak is het iets met vrijheid geloof ik. Het is toch heerlijk om een beetje van afspraak naar afspraak te gaan, wat te kletsen. Om 15.00uur te stoppen met werken en dan ook nog elke twee maanden op vakantie te gaan. Oké, wellicht zit hier ook nog iets in verwerkt als de ‘Instagram-werkelijkheid’ en ziet alles er mooier uit dan het werkelijk is. Maar toch, het lijkt mij wel ideaal!

Nu nog even geduld vinden, want zo’n leven komt vast niet met een paar maanden (een jaar moet vast lukken 😊). En mezelf blijven vertellen dat niet alles perfect is en ik ook niet in alles de beste hoef te zijn. Een paar kleine dingetjes dus, prima te doen!

Geen tijd..

Geen tijd..

Misten jullie me al?

Misschien vroegen jullie je af hoe het met me gaat. Misschien ook niet. En het zou zelfs kunnen dat jullie niet eens meer wisten wie ik ben. Geeft allemaal niks.

Ik ben weer terug uit mijn grot. Heb ondertussen niet stilgezeten. Dat wilde ik schrijven, ook al is het helemaal niet waar. Ik heb behoorlijk stil gezeten.

Het nut van stilzitten

Het meest heb ik stilgezeten tijdens onze vakantie. Dat was echt genieten trouwens, die vakantie. En wat hadden we mooi weer deze zomer! We verbleven heerlijk in Nederland en konden niets anders doen dan genieten.

Tijdens de vakantie heb ik tijdens het stilzitten bedacht dat ik dingen anders wilde doen. Zoals jullie wellicht hebben vernomen, heb ik ondertussen een baan aangenomen. Het werd me toch te heet onder de voeten, waarbij ik besloot dat het een stuk handiger zou zijn om iets van een inkomen te hebben.

De eeuwige smoes..

En die baan kost best veel tijd. Tijd die ik niet in mijn bedrijf kan stoppen. En omdat die baan toch ook inkomen geeft, was mijn bedrijf ook niet echt prioriteit. Of tenminste, ik deed er weinig aan en verzon smoezen zoals geen tijd om er niet aan te kunnen werken.  In de vakantie besloot ik dan ook dat ik het anders ging doen. Na de vakantie heb ik niet één, maar twee bedrijfscoaches gesproken. En nu is er weer een plan. Een plan met kleine stapjes, die uiteindelijk grotere stappen zullen worden. Vind ik heel fijn. Ik heb ook afgesproken met één van die bedrijfscoaches dat ik over twee maanden weer een afspraak heb. Kijk, daar hou ik van. Ik kan namelijk heel goed plannen maken en ze niet uitvoeren. Dat wisten jullie al, toch?

Ik heb weer een juf!

Maar nu heb ik iemand die dat gaat controleren voor mij. En ik heb altijd nog die juf of meester nodig die over mijn schouder heen kijkt en met rode pen gaat corrigeren. Of mij een groene krul geeft. Ik weet het, dat is echt onzinnig. En er komt echt een moment dat ik het ook zonder rode of groene strepen kan. Nu gewoon nog even niet. Dan is het fijn dat iemand er is om je te helpen. Het is dat gevoel dat je het niet alleen voor jezelf doet, maar ook een beetje voor de juf. Terwijl ik tegen mijn kinderen natuurlijk altijd zal zeggen, mochten ze ooit geen huiswerk willen maken, “je doet het voor jezelf hè”. Ik heb dat namelijk nooit begrepen. Ik deed het alleen maar voor de leraar, want zelf redde ik het ook wel zonder vond ik.

Tijd voor actie

Maar goed, we dwalen af. Ik ga weer wat doen vandaag. Wisten jullie dat ik dit stukje om 6 uur ’s ochtends heb geschreven? Dat is namelijk vet handig van mezelf bedacht. Voordat ik aan mijn baan begin, ben ik eerst met mijn eigen bedrijf bezig. Heb ik er alweer een paar uurtjes op zitten. Het kost je alleen wat slaap, maar je wint dus tijd! Die smoes kan ik nu niet meer gebruiken, dat ik te weinig tijd heb. Ach, verzin ik vast weer een andere 😉